Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
وَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ! قُلْتُ: لَبَّيْكَ، وَسَعْدَيْكَ فَقَالَ:
“Allah-u Teâlâ; Ey Muhammed! dedi. Buyur emrine amadeyim, dedim. Allah şöyle buyurdu:
إِذَا صَلَّيْتَ فَقُلْ:
Namazı kıldığın vakit şöyle de:
اللَّهُمَّ! إِنِّي أَسْأَلُكَ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ، وَتَرْكَ الْمُنْكَرَاتِ، وَحُبَّ الْمَسَاكِينِ، وَإِذَا أَرَدْتَ بِعِبَادِكَ فِتْنَةً فَاقْبِضْنِي إِلَيْكَ غَيْرَ مَفْتُونٍ
Ey Allah’ım! Kuşkusuz ki, ben Senden iyilikleri yapmayı, kötülükleri terk etmeyi ve yoksulları sevmeyi istiyorum. Kullarına bir fitne murad ettiğin vakit, beni bu fitneye uğramamış olarak yanına al.”
Tirmizi 3448, Tergib ve Terhib 1/390