(143) Ebu Humeyd Es-Saidi (Radiyallahu Anh) şöyle diyordu:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), Allah-u Ekber der, sonra yere eğilir ellerini yanlarından uzaklaştırır ve sonra secde ederdi...”
İbni Huzeyme 625, Ebu Davud 963, Tirmizi 304
(144) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle demiştir:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), sonra secde etmek için yere eğildiğinde Allah-u Ekber diyordu...”
Buhari 797, Müslim 392/28
(145) Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) secdeye giderken ellerini, diz kapaklarından önce yere kordu. Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’de işte böyle yapardı.”
İbni Huzeyme 627, Buhari 796, Hakim 1/226, Darekutni 1/344/2, Beyhaki 2/100
(146) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Sizden biri secde ettiği zaman devenin çöktüğü gibi çökmesin! Dizlerinden önce ellerini yere koysun!”
Ebu Davud 840, Buhari 1/139, Tabarani Mucemu’l-Kebir, Nesei 1090, Darimi 1/303, Darekutni 1/344/3, Beyhaki 2/99, 100, İbni Hazm el-Muhalla 4/128, 129, Tahavi el-Müşkil 1/65, 66, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2/77, 78
(147) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Yedi uzuv üzeri secde etmek, secdede elbise ve saçı toplamamakla emrolundum!”
Buhari 805, Müslim 490/228, Ebu Avane 2/182, Ebu Davud 889, Nesei 2/208, Tirmizi 273, Darimi 1/302, İbni Mace 883, İbni Huzeyme 632, İbni Ebi Şeybe 1/292, İbni Hibban 1932, Tabarani Mucemu’l-Kebir 10862, Tayalisi 2603, Ahmed bin Hanbel Müsned 1/255
(148) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Ben biri alın, alnını gösterirken eliyle burnunu da işaret etti iki el, iki diz, iki ayakuçları olmak üzere yedi kemik üzere secde etmekle emrolundum! Namaz kılarken elbiseyi ve saçları toplamaktan da yasaklandım!”
Buhari 806, Müslim 490/230, Ebu Avane 2/183, Nesei 2/209, Darimi 1/302, İbni Mace 884, İbni Huzeyme 635, İbni Hibban 2464, Humeydi 494, Beyhaki 2/103, Ahmed bin Hanbel Müsned 1/292, 305
(149) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Namaz kılarken elbise ve saçları toplamaktan yasaklandım!”
Buhari 806, Müslim 490/230, Ebu Avane 2/183, Nesei 2/209, Darimi 1/302, İbni Mace 884, İbni Huzeyme 635, İbni Hibban 2464, Humeydi 494, Beyhaki 2/103, Ahmed bin Hanbel Müsned 1/292, 305
(150) Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Yüz, secde ettiği gibi, eller de secde eder. Sizden biri secdede yüzünü yere koyduğu vakit, ellerini de yere koysun! Yüzünü kaldırdığı vakit ellerini de kaldırsın!”
Ebu Davud 892, İbni Huzeyme 630, Hakim 823, Ahmed bin Hanbel Müsned 2/6, Beyhaki 2/101, Nesei 1091, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 313
(151) Vail bin Hucr (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) secde ettiği vakit parmaklarını birleştirirdi.”
İbni Huzeyme 642, Hakim 823, Beyhaki 2/112
(152) Ebu Humeyd Es-Saidi (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) secde ettiği zaman ellerinin parmak aralarını yaymadan ve büzmeden yere koyardı. Parmaklarının uç taraflarını kıbleye çevirirdi.”
Ebu Davud 732
(153) Ebu Humeyd Es-Saidi (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) secde ettiği zaman burnunu ve alnını yere koyar, ellerini yanlarından uzaklaştırarak onları omuzlarının hizasına koyardı.”
Ebu Davud 734, Tirmizi 270, Beyhaki 2/851, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 309
(154) Enes bin Malik (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Secdede itidal ediniz! Biriniz kollarını secdede köpeğin kolunu yayması gibi yaymasın!”
Buhari 812, Müslim 493/233, Ebu Avane 2/183, 184, Ebu Davud 879, Nesei 1109, Darimi 1/303, Tirmizi 276, İbni Mace 892, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/109, 115, İbni Ebi Şeybe 1/290/17, Tayalisi 1977, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 372
(155) Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
“...Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i topuklarını birbirine yapıştırmış, parmaklarının uçlarını kıbleye yöneltmiş şekilde secde eder halde buldum.”
İbni Huzeyme 654, Hakim 832, Beyhaki 2/116
(156) Rufâa bin Rafi’ (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile beraber mescidde idik. Derken bir adam mescide girdi ve namaz kıldı. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) onu gözleriyle takip ediyor fakat o bunu hissetmiyordu. Sonra adam dönüp Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e geldi ve selam verdi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) adamın selamını aldı ve sonra da şöyle buyurdu:
−“Dön tekrar namaz kıl! Kuşkusuz ki, sen namaz kılmadın!”
Ravi diyor ki: İkinci seferde mi? Üçüncü seferde mi? İyi bilmiyorum, adam:
−Sana Kitabı indiren zata yemin ederim ki, gerçekten gücümün yettiği kadar kıldım. Eğer yanlış kıldıysam bana öğret ve göster dedi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’de şöyle buyurdu:
−“…Sonra rükûa git ve rükûda mutmain oluncaya kadar dur! Sonra doğrul iyice ayakta dimdik mu’tedil olarak dur! Bu şekilde yaparsan namazını hakkıyla eda etmiş olursun. Onlardan her neyi noksan yaparsan namazından o kadarı noksan kalır!”
Nesei 1052, Ebu Davud 856, Hakim 881, Şafii el-Ümm 1/102, Ahmed bin Hanbel Müsned 4/340
(157) Ali bin Ebi Talib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) secde ettiği vakit şöyle derdi:
اللَّهُـمَّ لَكَ سَجَدْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ، وَلَكَ أَسْلَمْتُ، سَجَدَ، وَجْهِيَ لِلَّذِي خَلَقَهُ، وَصَوَّرَهُ، وَشَقَّ سَمْعَهُ، وَبَصَرَهُ، تَبَارَكَ اللهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِيَنَ
“Allahumme Leke Secedtu Ve Bike Amentu Ve Leke Eslemtu, Secede Vechiye Lillezi Halakahu Ve Savvarahu Ve Şakka Sem’ahu, Ve Basarahu, Tebarekellahu Ahsenu’l-Halikin.”
Duanın Manası: “Allah’ım! Senin için secde ettim, Sana iman ettim, Sana teslim oldum. Yüzüm, kendni yaratana, şekil verene, işitme ve görme organı verene secde etti. Suret verenlerin en iyisi Allah ne mübarektir.”
Müslim 771/201, Ebu Avane 2/100, 101, 102, Ebu Davud 760, 761, Nesei 896, Tirmizi 226, İbni Huzeyme 464, İbni Hibban 1774, Tayalisi 152, Darekutni 1/287, 296, Beyhaki 2/74, İbni Hazm el-Muhalla 4/95, 96, Begavi 3/3435, Ahmed bin Hanbel Müsned 717
(158) Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) rükû ettiğinde ve secde ettiğinde şu duayı çokça söylüyor ve bu dua ile Kur’an’a imtisal ediyordu:
سُبْحَانَكَ، اللَّهُمَّ رَبَّنَا، وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي
“Subhaneke, Allahumme Rabbena ve Bi Hamdike Allahümmağfirli.”
Duanın Manası: “Rabbimiz olan Allah’ım, Seni hamdin ile tesbih ederim beni bağışla.”
Müslim 484/217, Buhari 809
(159) Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) rükû ve secde ettiğinde şöyle dua ediyordu:
سُبُّوحٌ، قُدُّوسٌ، رَبُّ الْمَلآئِكَةِ، وَالرُّوحِ
“Subbuhun, Kuddusun, Rabbu’l-Melaiketi ver-Ruhi.”
Duanın Manası: “Münezzehsin, Mukaddessin, Meleklerin ve Ruh’un (Cebrail’in) Rabbi Sensin.”
Müslim 487/223, Ebu Avane 2/167, Ebu Davud 872, Nesei 1/234, Abdurrezzak 2884, Beyhaki 2/87-109, İbni Huzeyme 606
(160) Huzeyfe (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile bir gece namaz kıldım. Sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) secde etti ve secdesinde şöyle diyordu:
“Subhane Rabbiyel A’lâ.”
Duanın Manası: “Ey her şeyin fevkinde olan Rabbim! Seni tesbih ederim.”
Müslim 772/203, Ebu Avane 2/168, Ebu Davud 871, Nesei 2/190, Tirmizi 262, Darimi 1/299, İbni Mace 888, İbni Huzeyme 603, 669, Tayalisi 415, Begavi 622, Abdurrezzak 2875, Ahmed bin Hanbel Müsned 5/384
(161) Ali bin Ebi Talib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“...Secde ettiğim hallerde Kur’an okumam bana yasaklandı!”
İbni Hibban 1895, Müslim 480/209, Ebu Avane 2/170, Ebu Davud 4044, 4045, Nesei 8/191, 204, Abdurrezzak 2832, Malik 1/80, 264, Beyhaki 2/87, Begavi el-Mesabih 627
(162) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“…Dikkat ediniz! Şüphesiz ki, ben rükûda veya secdede Kur’an okumaktan yasaklandım! O halde rükûda Aziz ve Celil olan Rabbi tazim ediniz! Subhane Rabbiye’l-Azim, deyiniz! Secdede ise, duaya gayret ediniz! Zira orada duanızın müstecab/icabet olması mümkündür.”
Müslim 479/207
(163) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“...Sonra Allah-u Ekber der tekbir getirir başını secdeden kaldırırdı.”
Buhari 797, Müslim 392/28
(164) Vail bin Hucr (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“...Sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) oturuşunda sol ayağını yaydı ve sol elini, sol bacağı ve dizkapağı üzerine gelecek şekilde koydu. Sağ kolunun iç kısmını ise, sağ bacağına gelecek şekilde koydu.”
İbni Hibban 1860, Ebu Davud 727, Nesei 888, Darimi 1/314, Humeydi 885, Abdurrezzak 2522, Tabarani Mucemu’l-Kebir 22/84, Darekutni 1/290, Beyhaki 2/721, Ahmed bin Hanbel Müsned 4/318
(165) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) iki secde arasında oturur halde şöyle dua ediyordu:
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي، وَارْحَمْنِي، وَعَافِنِي، وَاهْدِنِي، وَارْزُقْنِي
“Allahummeğfirli, Verhamni Ve Afini, Vehdini, Verzugni.”
Duanın Manası: “Ey Allah’ım! Beni bağışla, bana acı, bana afiyet ver, beni hidayete ulaştır ve rızıklandır.”
Ebu Davud 850, Tirmizi 284, İbni Mace 898, Hakim 1/262
(166) Huzeyfe (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) iki secde arasında oturur halde şöyle dua ediyordu:
رَبِّ اغْفِرْ ليِ، رَبِّ اغْفِرْ ليِ
“Rabbiğfirli, Rabbiğfirli.”
Duanın Manası: “Rabbim beni mağfiret et, Rabbim beni mağfiret et.”
İbni Mace 897, Ebu Davud 874, Nesei 1068, Darimi 1/303, Beyhaki 2/121, Hâkim 1/271, Ahmed bin Hanbel Müsned 5/400, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 335
(167) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“...Sonra ikinci kez secde ettiği vakit Allah-u Ekber der tekbir alırdı.”
Buhari 797, Müslim 392/28
(168) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“...Sonra yine secdeye varıp, mutmain oluncaya kadar secdede kal! Sonra bu fiilleri namazın bütününde böyle yap!”
Buhari 791, Müslim 397/45, Ebu Davud 856, Nesei 883, Tirmizi 303, İbni Mace 1060, Ahmed bin Hanbel Müsned 2/437, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 289
(169) Ebu Humeyd Es-Saidi (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“...Sonra tekbir alarak doğrulur sol ayağı üstünde bütün kemikler mafsallarında karar kılıncaya kadar otururdu. Sonra ayağa kalkardı. Diğer rekâtlarda da bunun benzerini yapardı.”
İbni Mace 1061, Ebu Davud 730, Tirmizi 304, Darimi 1/313, 314, Beyhaki 2/72137, Ahmed bin Hanbel Müsned 5/224
(170) Malik bin Huveyris (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“...Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ikinci secdeden başını kaldırdığı zaman biraz oturur ve yere dayandıktan sonra ayağa kalkardı.”
Buhari 812, Ebu Davud 844, Nesei 1152, Tirmizi 304, Darekutni 1/345/8, İbni Huzeyme 685, 686, Beyhaki 2/124, Ahmed bin Hanbel Müsned 5/5354, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2/82, 83