Hadislerde Geçen Allah’ın İsimleri

(82) el-BÂSIT

(الْبَاسِطُ)

Manası: “Dilediğinin rızkını açan, genişleten.”

Ahmed bin Hanbel Müsned 12592

(83) el-CEMÎL

(الْجَمِيلُ)

Manası: “Güzellik sahibi olan, güzel olan.”

Müslim 147/91

(84) el-CEVVÂD

(الْجَوَّادُ)

Manası: “Eli açık olan, cömertliği çok olan.”

Ebu Nuaym 5/29

(85) el-HAKEM

(الْحَكَمُ)

Manası: “Hükmeden, hakim olan.”

Ebu Davud 4955

(86) el-HAYİYY

(الْحَيِيُّ)

Manası: “Haya eden, hayalı olan.”

İbni Mace 3865

(87) el-KÂBID

(الْقَابِضُ)

Manası: “Yakalayan, kabzalayıp zapdeden, ruhları kabzeden, öldüren.”

Ahmed bin Hanbel Müsned 12592

(88) el-MENNÂN

(الْمَنَّانُ)

Manası: “Çokca iyilik ve ihsanda bulunan.”

Tirmizi 3774

(89) el-MUAHHİR

(الْمُؤَخِّرُ)

Manası: “Geri bırakan, geciktiren.

Buhari 6336

(90) el-MU’TÎ

(الْمُعْطِى)

Manası: “Veren, verici.”

Buhari 2902

(91) el-MUHSİN

(الْمُحْسِنُ)

Manası: “İyilik eden, yaptığını güzel yapan.”

Taberani 7121

(92) el-MUKADDİM

(الْمُقَدِّمُ)

Manası: “Öne geçiren, ileri alan.”

Buhari 6336

(93) er-RABB

(الرَّبُّ)

Manası: “Efendi, sahip, düzene sokan, tedbir eden, terbiye eden, ıslah eden.”

Buhari 6244

(94) er-REFÎK

(الرَّفِيقُ)

Manası: “Rıfk sahibi olan, yumuşak davranan.”

Müslim 2593/77

(95) es-SEYYİD

(السَّيِّدُ)

Manası: “Mülk sahibi olan, efendi, yüce olan.”

Ebu Davud 4806

(96) es-SUBBÛH

(السُّبُّوحُ)

Manası: “Bütün ayıp, kusur ve noksanlıklardan münezzeh olan.”

Müslim 487/223

(97) eş-ŞÂFÎ

(الشَّافِي)

Manası: “Şifa veren, iyileştiren.”

Müslim 2191/46

(98) et-TAYYİB

(الطَّيِّبُ)

Manası: “İyi, temiz, pak olan.”

Müslim 1015/65

(99) el-VİTR

(الْوِتْرُ)

Manası: “Tek olan, eşsiz olan.”

Buhari 6348