Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), bize doğru yönelerek şöyle buyurdu:
يَامَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ! خَمْسٌ إِذَا ابْتُلِيتُمْ بِهِنَّ، وَأَعُوذُ بِاللهِ أَنْ تُدْرِكُوهُنَّ:
“Ey muhacirler topluluğu! Beş şeyle imtihan olduğunuz vakit, o beş şeye erişmenizden Allah’a sığınırım!
لَمْ تَظْهَرَ الْفَاحِشَةُ فِي قَوْمٍ قَطُّ، حَتَّى يُعْلِنُوا بِهَا، إِلاَّ فَشَا فِيهِمُ الطَّاعُونُ وَالْأَوْجَاعُ الَّتِي لَمْ تَكُنْ مَضَتْ فِي أَسْلاَفِهِمُ الَّذِينَ مَضَوْا.
1) Herhangi bir toplum, içerisinde, fuhşiyat (zina) zahir olur da hatta onlar onu aleni hale getirirlerse, mutlaka onların arasında veba ve geçmiş kavimlerde emsali görülmemiş (AİDS) hastalıklar ve dertler yayılır!
وَلَمْ يَنْقَصُوا الْمِكْيَالَ، وَالْمِيزَانَ، إِلاَّ أُخِذُوا بِالسِّنِينَ، وَشِدَّةِ الْمَئُونَةِ، وَجَوْرِ السُّلْطَانِ عَلَيْهِمْ.
2) Herhangi bir toplum, ölçü ve tartıyı noksanlaştırdığında, mutlaka kıtlık, şiddetli geçim sıkıntısı ve devlet idarecilerinin zulmü ile muaheze olunurlar!
وَلَمْ يَمْنَعُوا زَكَاةَ أَمْوَالِهِمْ، إِلاَّ مُنِعُوا الْقَطْرَ مِنَ السَّمَاءِ، وَلَوْلاَ الْبَهَائِمُ لَمْ يُمْطَرُوا.
3) Herhangi bir toplum, mallarının zekâtını vermediğinde, mutlaka gökten yağmurları engellenir. Eğer hayvanlar olmasaydı kendilerine yağmur yağdırılmazdı!
وَلَمْ يَنْقُضُوا عَهْدَ اللهِ، وَعَهْدَ رَسُوِلِهِ، إِلاَّ سَلَّطَ اللهُ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ، فَأَخَذُوا بَعْضَ مَا فِي أَيْدِيِهمْ.
4) Herhangi bir toplum, Allah’ın ahdini ve Rasulünün ahdini bozarsa, mutlaka Allah onların üzerine, kendilerinden başka bir düşman musallat eder de düşmanları, onların ellerinde bulunan şeylerin (nimetlerin) bazısını alır!
وَمَا لَمْ تَحْكُمْ أَئِمَّتُهُمْ بِكِتَابِ اللهِ، وَيَتَخَيَّرُوا مِمَّا أَنْزَلَ اللهُ، إِلاَّ جَعَلَ اللهُ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ.
5) Herhangi bir toplumun imamları, (devlet idarecileri) Allah’ın Kitabı ile hükmetmez ve Allah’ın indirdiği hükümlerde muhayyerlik varmış gibi hareket ederse, muhakkak ki Allah sıkıntılarını kendi aralarında yapar!”
İbni Mace 4019, Beyhaki, Taberani, Tergib ve Terhib 2/207, Albani Silsiletu’l-Ehadîsi’s-Sahiha 106
(1) Fuhşiyat açığa çıktığında,
(2) Ölçü ve tartı noksanlaştırdığında,
(3) Mallarının zekâtını vermediğinde,
(4) Allah’ın ahdi ve Rasulünün ahdi bozulduğunda,
(5) Allah’ın Kitabı ile hükmedilmez ve Allah’ın indirdiği hükümlerde muhayyerlik varmış gibi hareket edilirse.