Bu hususta bazı hadisler vardır.
Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
“Babam öldüğünde yüzünü açıp ağlamaya başladım. Bu işi yapmamı söylediler. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ise bana böyle davranmayı yasaklamadı. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in emri üzerine kaldırıldı. Halam Fatıma ağlamaya başladı ve Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
−‘Ağlama! Siz onu kaldırıncaya kadar Melekler kanatlarıyla onu gölgelendirdiler’ dedi.”
Buhari, Müslim, Nesei, Beyhaki, Ahmed 3/298
Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
“Ebu Bekir (Radiyallahu Anh) Sulh denilen yerdeki evinden atıyla geldi ve mescide girdi. Ömer (Radiyallahu Anh)’da insanlara konuşma yapıyordu. Babam insanlarla konuşmadı. Nihayet Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e doğru yürüdü. Üzeri çizgili bir Yemen kumaşı ile örtülü idi. Yüzünü açtı, sonra üzerine eğilerek gözlerinin arasından onu öptü.
Sonra da ağlayıp, dedi ki:
Anam babam sana feda olsun ey Allah’ın Nebisi! Allah seni iki defa öldürmeyecektir. Üzerine yazılmış bulunan ölümü tatmış bulunuyorsun.
Bir rivayette de şöyle denilmektedir:
Sen artık sonrasında ölmeyeceğin ölümü öldün.”
Buhari 3/89, Nesei 1/260, 261, İbni Hibban 2155, Beyhaki 3/406
Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), Osman bin Maz’un (Radiyallahu Anh)’ın yanına girdi. Yüzünü açtı, sonra üzerine kapanarak onu öptü ve ağladı. O kadar ki gözünden yaşlar aktığını gördüm.”
Tirmizi 2/130, Beyhaki, Mecmau’z-Zevaid 3/20
Enes (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile birlikte Ebu Seyf’in yanına girdik. Bu zat Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in Mariye’den olan İbrahim (Aleyhisselam)’ın sütannesinin kocası idi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) İbrahim’i aldı, öptü ve kokladı. Daha sonra tekrar onun yanına girdik, bu sefer İbrahim son nefeslerini veriyordu. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in gözünden yaşlar akmaya başladı.
Abdurrahman bin Avf (Radiyallahu Anh), Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e:
−Ey Allah’ın Rasulü! Sende mi ağlıyorsun? dedi.
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
−‘Ey Avf’ın oğlu! Bu bir rahmettir’ dedikten sonra bir daha gözlerinden yaş aktı ve:
−‘Şüphesiz göz yaş akıtır, kalb üzülür! Bununla birlikte biz de Rabbimizin razı olduğundan başka bir şey söylemeyiz! Gerçekten ey İbrahim! Biz senden ayrıldığımızdan ötürü üzülüyoruz!’ dedi.”
Buhari 3/135, Müslim, Beyhaki 4/69
Abdullah bin Cafer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Cafer’in ailesine üç gün mühlet verip:
−‘Artık bu günden sonra kardeşim için ağlamayınız!..’ dedi.”
Ebu Davud 2/194, Nesei 2/292