Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى يَوْمِ الْقَيَامَةِ كَأَنَّهُ رَأْيُ عَيْنٍ فَلْيَقْرَأْ، إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ، وَإِذَا السَّمَآءُ انْفَطَرَتْ، وَإِذَا السَّمَآءُ انْشَقَّتْ
“Kim, kıyamet gününe sanki gözüyle görüyormuşçasına bakmak isterse, İze’ş-Şemsu Kuvvirat (Yani Tekvir Suresini) İze’s-Semâun Fetarat (Yani İnfitar Suresini) ve İze’s-Semâun Şekkat (Yani İnşikak Suresini) okusun!”
Tirmizi 3551, Ahmed bin Hanbel Müsned 15/21959, Hakim, Albânî Sahîhu’l-Cami’ 6293, Rıhletun İle’d-Dâri’l-Âhire 432
(1) Güneş katlanıp dürüldüğü zaman,
(2) Yıldızlar kararıp döküldüğü zaman,
(3) Dağlar yürütüldüğü zaman,
(4) On aylık gebe develer başıboş bırakıldığı zaman,
(5) Vahşî hayvanlar toplanıp bir araya getirildiği zaman,
(6) Denizler kaynatıldığı zaman,
(7) Ruhlar bedenlerle birleştirildiği zaman,
(8) Diri diri gömülen kız çocuğuna sorulduğu zaman,
(9) Hangi günah yüzünden öldürüldü diye!
(10) Sayfalar açıldığı zaman,
(11) Gökyüzü açılıp ortaya serildiği zaman,
(12) Cehennem şiddetle alevlendirildiği zaman,
(13) Cennet yaklaştırıldığı zaman,
(14) Her insan neler getirdiğini öğrenmiş olacak.
(15-16) Hayır! Gündüzleri kaybolup, geceleri ortaya çıkan yıldızlara yemin olsun ki,
(17) Kararmaya başlayınca geceye yemin olsun ki,
(18) Nefes almağa başladığı zaman, sabaha yemin olsun ki,
(19) Şüphesiz ki, o (Kur’an) elbette çok şerefli bir elçinin (Cebrâîl’in) sözüdür!
(20) Arş’ın sahibi katında değerli ve güçlüdür.
(21) Orada kendisine uyulandır, emindir.
(22) Arkadaşınız (Muhammed) de mecnun değildir!
(23) Andolsun ki, onu (Cebrail’i) apaçık ufukta gördü.
(24) O, gayb konusunda cimri değildir!
(25) O kovulmuş şeytanın sözü de değildir!
(26) O halde nereye gidiyorsunuz?
(27) Kuşkusuz ki, o ancak âlemler için bir öğüttür.
(28) Sizden, doğru yola girmek isteyenler için.
(29) Âlemlerin Rabbi olan Allah dilemedikçe, siz dileyemezsiniz!”
Tekvir Suresi