(443) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“İmkanı olup da kurban kesmeyen kimse, bizim namazgahımıza yaklaşmasın!”
İbni Mace 3123, Hakim 2/389, Ahmed bin Hanbel Müsned 2/321, Albânî Sahîhu’l-Cami’ 6490
(444) Enes bin Malik (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Herkim kurbanını namazdan önce keserse, o ancak kendi nefsi için et kesmiş olur. Herkim de namazdan sonra keserse, o kurban kesme ibadetini tam yapmış ve Müslümanların sünnetine isabet etmiş olur.”
Begavi 1113, Buhari 5617
(445) Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile beraber Kurban bayramına şahid oldum. Hutbesini bitirince minberden indi. Ona bir koç getirildi, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) onu şöyle dedi ve kendi eliyle kesti:
“Bismillahi Vallahu Ekber Haza Anni ve Ammen Lem Yudahhi Min Ümmeti.”
Ebu Davud 2810, Tirmizi 1521, Ahmed bin Hanbel Müsned 14901
(446) Enes (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) iki tane alaca koç kurban etti. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i ayağı kurbanlarının yan taraflarına basılı Allah’ın ismini anıp tekbir getirerek onları kendi eliyle keserken gördüm.”
Buhari 5627, Müslim 1966/17, Ebu Davud 2794, Nesei 4399, Tirmizi 1494, İbni Mace 3120, Begavi 1119, İbni Hibban 5900, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/99, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 1137
(447) Şeddad bin Evs (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den iki şey ezberledim. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyuruyordu:
“Allah her şeye karşı iyi muameleyi yazmıştır. Bu sebeple öldürdüğünüz zaman güzellikle öldürün! Keseceğiniz vakit de güzel kesin! Her hangi biriniz hayvan keseceği vakit bıçağını bilesin ve güzel bir şekilde keserek kestiği hayvanı rahatlatsın!”
Müslim 1955/57, Ebu Davud 2815, Nesei 4417, Tirmizi 1409, İbni Mace 3170, İbnu’l-Carud 839, İbni Hibban 5883, Begavi 2873, Ahmed bin Hanbel Müsned 4/123, 124, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2231
(448) Bera bin Azib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) kurban bayramı günü namazdan sonra bize hutbe irad etti ve şöyle buyurdu:
“Herkim bizim namaz kıldığımız gibi namaz kılar, bizim kurban kestiğimiz gibi kurban keserse şüphesiz ki, o kimse kurban ibadetini yerine getirmiştir! Herkim de kurbanını namazdan önce kesmiş ise o et için kesilmiş koyundur!”
Bunun üzerine Ebu Burde bin Niyar (Radiyallahu Anh) ayağa kalktı ve:
−Ya Rasulallah! Vallahi ben kurbanımı namaza çıkmadan önce kestim. Onu keserken bu günün yeme ve içme günü olduğunu bildiğim için acele ettim. Onun etinden kendim yedim, aileme ve komşularıma da yedirdim dedi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“O et için kesilen koyundur!”
Ebu Burde (Radiyallahu Anh):
−Benim yanımda yaşını doldurmamış bir oğlak var, o iki koyunundan daha hayırlıdır, o bana kurban olarak yeterli midir? dedi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Evet, senin için yeterlidir. Ancak senden sonra hiç kimseye yeterli olmayacaktır!”
Ebu Davud 2800, Buhari 5625, Müslim 1961/5, Nesei 1562, 4407, Tirmizi 1508, Darimi 2/80, İbnu’l-Carud 908, Beyhaki 9/276, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/281, 282, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 1154
(449) Enes bin Malik (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Herkim kurbanını namazdan önce keserse, o ancak kendi nefsi için et kesmiş olur. Herkim de namazdan sonra keserse, o kurban kesme ibadetini tam yapmış olur.”
Buhari 5617, Müslim 1961/5, Ebu Davud 2800, Nesei 4407, Tirmizi 1508, Darimi 2/80, İbnu’l-Carud 908, Beyhaki 9/276, Begavi 1113, Ahmed bin Hanbel Müsned 4/281, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 1154
(450) Asım bin Kuleyb (Rahmetullahi Aleyh) babasından rivayet ederek şöyle dedi:
Biz, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in ashabından Beni Süleyme kabilesine mensup Mucâşi denilen bir adamla beraber bulunuyor idik. O bize şöyle tahdis etti:
Koyun çok az bulunuyordu, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bir münadiye emretti de o münadi:
Şüphesiz ki, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyuruyor diye nida etti:
−“El-Cezea, Es-Seniyyenin kifayet ettiği şeye kifayet eder.”
Ebu Davud 2799, Nesei 4395, İbni Mace 3140, Beyhaki 9/270, Albânî İrvâu'l-Ğalîl Fî Tahrîci Ehâdîsi Menari's-Sebîl 1146
Not: Kurban olacak hayvanların yaşları, yukarıdaki hadiste iki ifadeyle gelmiştir:
1) Es-Seniyye
2) El-Cezea
Deveden beş yaşını bitirmiş altı yaşına girmiş devedir.
Sığırdan üç yaşını bitirmiş dört yaşına girmiş sığırdır.
Koyundan iki yaşını bitirmiş üç yaşına girmiş koyundur.
Deveden dört yaşını bitirmiş ve beş yaşına girmiş devedir.
Sığırdan iki yaşını bitirmiş üç yaşına girmiş sığırdır.
Koyundan yaşını bitirmiş yahut bitirmek üzere olan koyundur.
Keçiden bir yaşını bitirmiş iki yaşına girmiş keçidir.
Deve kurban edecek kimseler beş yaşına girmiş bir deveyi kurban edebilirler.
Sığır kurban edecek kimseler üç yaşına girmiş bir sığırı kurban edebilirler.
Koyun kurban edecek kimseler, yaşına girmiş veya yaşına yaklaşmış bir koyunu kurban edebilirler.
Keçi kurban edecek kimseler, iki yaşına girmiş bir keçiyi kurban edebilirler.
(451) Ali bin Ebi Talib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) kurbanlıklarına nezaret etmemi etlerini, derilerini ve çullarını tasadduk etmemi; kasaba bunlardan bir şeyi ücret olarak vermememi bana emretti ve şöyle buyurdu:
“Biz ona kesim ücretini kendi yanımızdan veririz!”
Müslim 1317/348, Buhari 1625, Ebu Davud 1769, İbni Mace 3099, İbnu’l-Carud 483, Darimi 2/74, Beyhaki 9/294, Ahmed bin Hanbel Müsned 1/79123, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 1161
(452) Said bin El-Müseyyeb şöyle dedi:
Ümmü Seleme (Radiyallahu Anha)’yı işittim şöyle diyordu:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i işittim şöyle buyuruyordu:
“Herhangi birinizin keseceği kurbanlık hayvanı varken Zilhicce ayının hilali görülürse artık o kimse kurbanını kesene kadar vucudundaki kıllardan, saçından ve tırnaklarından hiçbir şeyi almasın!”
Müslim 1977/42, Nesei 4373, 4376, İbni Mace 3149, 3150, Beyhaki 9/266, Ahmed bin Hanbel Müsned 26536
(453) Bera bin Azib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) aramızda ayağa kalktı ve parmaklarıyla işaret ederek Benim parmaklarım ve parmak uçlarım onun parmaklarından ve parmak uçlarından daha kısadır.
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Dört şey kurban olmaz!
1) Körlüğü iyice belli kör hayvan,
2) Hastalığı iyice belli hasta hayvan,
3) Topallığı iyice belli topal hayvan ve
4) İliği gidecek kadar kemiği kırılmış hayvan.”
Hadisin ravisi, Ubeyd bin Feyruz (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:
Bera bin Azib (Radiyallahu Anh)’a şöyle dedim:
−Ben, hayvanın dişteki noksanlığı, boynuzundaki noksanlığı ve kulağındaki noksanlığı kerih görüyorum!
Bera bin Azib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
−Sen kerih gördüğünü şeyi bırak kurban etme! Ancak kendi kerih gördüğün şeyi de başkalarına haram etme!
Ebu Davud 2802, Nesei 4381, Tirmizi 1530, İbni Mace 3144, İbnu’l-Carud 907, Begavi 1123, Tayalisi 740, Malik 2/482, Ahmed bin Hanbel Müsned 18535, Albânî İrvâu'l-Ğalîl Fî Tahrîci Ehâdîsi Menari's-Sebîl 1148
(454) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile bir seferde beraber idik. O esnada kurban bayramı girdi. Biz sığırda yedi, devede on kişi ortak olduk.”
Nesei 4404, Tirmizi 905, İbni Mace 3131
(455) Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
“...Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) hanımlarının namına sığır kurban etti.”
Müslim 1211/119, Buhari 397, Humeydi 206, Ebu Davud 1782, İbni Mace 2963, İbni Hibban 3834, İbni Huzeyme 2936, Beyhaki 1/308, Begavi 1913
(456) Ebu Said el-Hudri (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) kurban etini üç günden fazla saklamayı yasakladı! Daha sonra onu yememize ve saklamamıza ruhsat verdi. Ebu Said (Radiyallahu Anh)’ın kardeşi Katâde bin Nu’man (Radiyallahu Anh) yolculuktan geldi. Ona kurban etinden yapılan kadîd yemeği sundular. Katâde (Radiyallahu Anh):
−Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) kurban etini üç günden sonraya bırakmayı yasaklamış değil miydi? dedi. Ebu Said (Radiyallahu Anh):
−Kurban etini saklama hususunda yeni bir iş gelişti. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bizi kurban etini üç günden daha fazla saklamaktan men ediyordu. Sonra onu yememiz ve saklamamız hususunda bize ruhsat verdi.”
İbni Hibban 5926, Nesei 4440, Ebu Ya’la 997, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/23
(457) Ebu Said el-Hudri (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e kesilen hayvanın karnında bulunan yavruyu sordum? Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Dilersenin onu yiyiniz.”
Müsedded’in rivayetinde dedik ki:
−Ya Rasulallah! Biz deve, sığır ve koyun kesiyoruz, onun karnında küçük yavru buluyoruz onu atalım mı, yoksa yiyelim mi? Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“İsterseniz yiyebilirsiniz. Onun kesilmesi annesinin kesilmesinden ibarettir.”
Ebu Davud 2827, Tirmizi 1376, İbni Mace 3199, İbni Hibban 5889, İbnu’l-Carud 900, Darimi 2/84, Begavi 2789, Tabarani Mucemu’l-Kebir 3631, Abdurrezzak 8642, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/39