Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Kuşkusuz ki, Allah Azze ve Celle kıyamet gününde kuluna şöyle buyurur:
Ey Ademoğlu! Ben hasta oldum da beni ziyaret etmedin! Ademoğlu da şöyle der:
Ya Rabb! Sen alemlerin Rabbi olduğun halde ben sana nasıl hasta ziyareti yapabilirim? Allah Azze ve Celle de şöyle buyurur:
Sen bilmez misin ki, benim falanca kulum hasta olmuştu da sen onu ziyaret etmemiştin! Yine sen bilmez misin ki, eğer sen onu ziyaret etseydin, muhakkak ki, beni onun yanında bulacaktın! Ey Ademoğlu! Ben senden yiyecek istedim de fakat sen bana yiyecek vermedin! Ademoğlu da şöyle der:
Ya Rabb! Sen alemlerin Rabbi olduğun halde ben sana nasıl yiyecek veririm? Allah Azze ve Celle de şöyle buyurur:
Sen bilmez misin ki, benim falanca kulum senden yiyecek istemişti de sen ona yiyecek vermemiştin! Sen bilmez misin ki, eğer sen ona yiyecek verseydin, muhakkak ki, verdiğini benim yanımda bulacaktın! Allah Azze ve Celle şöyle buyurur:
Ey Ademoğlu! Ben senden su istedim de sen bana su vermedin! Ademoğlu da şöyle der:
Ya Rabb! Sen alemlerin Rabbi olduğun halde ben sana nasıl su veririm? Allah Azze ve Celle de şöyle buyurur:
Benim falanca kulum senden su istemişti de sen de ona su vermemiştin! Eğer sen ona su verseydin, muhakkak ki, verdiğini benim yanımda bulacaktın!”
Müslim 2569/43