(262) Ebu Mes’ud (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Bir kavmin içinde Allah’ın Kitabını en iyi okuyan kimse onlara imam olur. Kıraat hususunda eşit iseler, sünneti bilenleri; sünneti bilme hususunda eşit iseler, önce hicret edenler; hicret etme hususunda da eşit iseler, önce İslam’a girenler imam olur. Birinin hâkim olduğu yerde diğeri ona imamlık yapmasın! Yabancı, ev sahibinin evinde onun izni olmadıkça yaygısının üzerine oturmasın!”
Ravilerden el-Eşec’in rivayetindeki:
‘...Önce İslam’a girenler imamlık eder...’ yerine:
‘...Onların en yaşlıları imamlık eder...’ şeklinde gelmiştir.”
Müslim 673/290, Ebu Avane 2/35, Ebu Davud 582, Nesei 779, İbni Mace 980, İbnu’l-Carud 308, Tabarani Mucemu’l-Kebir 17/219, 222, Beyhaki 3/90, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/1634/118, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 494
(263) Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Ebu Bekir’e emredin insanlara namaz kıldırsın!”
Malik 1/170, Buhari 707, Müslim 418/94, Ebu Avane 2/117, Tirmizi 3673, İbni Mace 1233, Ahmed bin Hanbel Müsned 2/97
(264) Malik bin Huveyris (Radiyallahu Anh) şöyle rivayet etti:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Dönünüz ailelerinizin yanında olunuz. Onlara dini bilgileri öğretiniz! Beni nasıl namaz kılıyor olarak gördüyseniz öylece namaz kılınız! Namaz vakti geldiğinde içinizden biri ezan okusun! Yaşlınız da size imam olsun!”
Buhari 673, Müslim 674/292, Nesei 780, Tirmizi 205, İbni Huzeyme 396, Begavi 431, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/436, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 213
(265) Malik bin Huveyris (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i şöyle derken işittim:
“Biriniz herhangi bir kavmi ziyaret ettiği vakit sakın onlara namaz kıldırmasın!”
Nesei 786, Ebu Davud 596, Tirmizi 356
(266) Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) sefere çıktığı zaman, İbni Ümmü Mektum’u Medine’ye vali tayin eder, o da insanlara namaz kıldırırdı.”
Ebu Ya’la 4456, İbni Hibban 2134
(267) Müminlerin Annesi Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) hastalandığında evinde namaz kıldırmıştı. Bu namazı kendisi oturarak, arkasındaki topluluk da ayakta kılıyorlardı. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) onlara oturun diye işaret etti. Namazdan çıkınca Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“İmam kendisine uyulsun için imam yapılmıştır. Dolayısıyla o, rükûa gidince siz de rükûa gidiniz! Başını kaldırınca siz de başınızı kaldırınız! Oturarak namaz kıldığı vakit siz de oturarak namaz kılınız!”
Buhari 716, 717, Müslim 412/82, Malik 1/135/17, Ebu Avane 2/107, Ebu Davud 605, İbni Mace 1237, Beyhaki 3/79, Ahmed bin Hanbel Müsned 6/5157, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2/119
(268) Amr bin Seleme (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Bize kervanlar uğrar ve biz de onlardan Kur’an öğrenirdik. Babam, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e geldi veRasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Kur’an’ı en çok ezberlemiş olanınız imamlık etsin!”
Babam bize geldi ve Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyuruyor dedi:
“Kur’an’ı en çok ezberlemiş olanınız imamlık etsin!”
Kavmim baktılar ve Kur’an’ı benden daha çok bilen birini bulamadılar. Ben onlara sekiz yaşında iken imamlık yapıyordum.
Nesei 788, Buhari 4002, Ebu Davud 585, Tabarani Mucemu’l-Kebir 17/55, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/475
(269) Ebu Zer (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bana şöyle buyurdu:
“Namazları geciktiren veya namazları kendi vaktinden çıkartıp öldüren emirler olduğu zaman senin halin nasıldır!?”
Bana neyi emredersin? dedim. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Namazları vaktinde kıl! Kıldığın namazı onlarla beraber idrak edersen, tekrar kıl, kuşkusuz ki, bu senin için bir nafile olur!”
Müslim 648/238, Ebu Davud 431, Nesei 858, Tirmizi 176, Darimi 1/279, Tayalisi 454, Abdurrezzak 3781, 3782, Tabarani Mucemu’l-Kebir 1633, Beyhaki 3/128, Begavi 293, Ahmed bin Hanbel Müsned 5/159, 169
(270) Abdullah ibni Mes’ud (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Namazları vaktinin dışında kılan topluluklara erişmeniz mümkündür. Öyle topluluklara erişirseniz, namazlarınızı bildiğiniz vaktinde evlerinizde kılınız! Sonra bu namazları onlarla kılınız ve bunu nafile sayınız!”
İbni Mace 1255, Nesei 778, İbni Huzeyme 1640, Ahmed bin Hanbel Müsned 3601, Albânî Sahîhu’l-Cami’ 5086
(271) Enes (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in ashabı ile kıldığı son namaz, bir elbiseye bürünmüş olarak Ebu Bekir’in arkasında kıldığı namazdır.”
Nesei 784, Tirmizi 363, İbni Hibban 2125, Begavi 514, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/159
(272) Enes (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Namaz için kamet getirilmiş iken Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) mescidin bir köşesinde bir adamla yavaş yavaş konuşuyordu. Cemaat uyuklayıncaya kadar da namaza durmadı.”
Buhari 683, Müslim 376/123, Ebu Davud 201, Tirmizi 518, İbni Hibban 2035, Abdurrezzak 1931, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/182
(273) Müminlerin Annesi Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
Rasulullah hastalandığında evinde namaz kıldırmıştı. Bu namazı kendisi oturarak, arkasındaki topluluk da ayakta kılıyorlardı. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) onlara oturun diye işaret etti. Namazdan çıkınca Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“İmam kendisine uyulsun için imam yapılmıştır. Dolayısıyla o, rükûa gidince siz de rükûa gidiniz! Başını kaldırınca siz de başınızı kaldırınız! Oturarak namaz kıldığı vakit siz de oturarak namaz kılınız!”
Buhari 716, 717, Müslim 412/82, Malik 1/135/17, Ebu Avane 2/107, Ebu Davud 605, İbni Mace 1237, Beyhaki 3/79, Ahmed bin Hanbel Müsned 6/5157, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2/119
(274) Osman bin Ebi’l-Âs (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“...Sen kavmine imamlık et, herkim bir kavme imamlık ederse, namazları hafif tutsun! Kuşkusuz ki, içlerinde yaşlı, hasta ve ihtiyaç sahibi kimseler vardır. Herhangi biriniz tek başına namaz kıldığında, nasıl dilerse öyle namaz kılsın!”
Müslim 468/186, Humeydi 905, İbni Huzeyme 1608, İbnu’l-Munzir el-Evsad 2030
(275) Huceyra bin el-Husayn şöyle dedi:
“Ümmü Seleme (Radiyallahu Anha) ikindi namazında bize imamlık etti ve bizim tam ortamızda durdu.”
İbnu’l-Munzir el-Evsad 2075, Abdurrezzak 5082, İbni Ebi Şeybe 2/88
(276) Rayta el-Hanefiyye şöyle dedi:
“Aişe (Radiyallahu Anha) farz namazda kadınlara imamlık etti ve onların tam ortasında durdu.”
İbnu’l-Munzir el-Evsad 2076, Abdurrezzak 5086, Beyhaki 3/131
(277) Ata şöyle dedi:
“Aişe (Radiyallahu Anha)’nın yanında Irak ehlinden kadınlar vardı. Namaz vakti girdi, müteakiben onlara safın tam ortasında durup imamlık etti ve o ikindi namazı idi.”
İbnu’l-Munzir el-Evsad 2077, Abdurrezzak 5087, Beyhaki 3/141, İbni Ebi Şeybe 2/89
(278) Ebu Sehl Es-Saib bin Hallâd (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Bir adam bir topluluğa imamlık etti. Müteakiben bu adam kıbleye tükürdü ve Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ona bakıyordu. Adam namazı bitirince Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“O adam size namaz kıldıramaz!”
Bu olaydan sonra onlara namaz kıldırmak isteğinde ona mani oldular ve Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in sözünü kendisine haber verdiler. Adam bunu Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e zikrettiğinde, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) cevaben şöyle buyurdu:
−“Evet, sen Allah ve Rasulüne eziyet ettin!”
Ebu Davud 481