(121) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Bir bedevi, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e geldi ve:
−Karım siyah bir oğlan doğurdu. Ben bunu reddettim! dedi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ona:
−“Senin develerin var mı?”
Bedevi:
−Evet, dedi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Onların renkleri nasıldır?”
Bedevi:
−Kırmızıdır, dedi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Onların içinde boz renklisi var mıdır?”
Bedevi:
−Evet, onların içinde boz renklisi de vardır, dedi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“O, boz renkler nereden geldi sanıyorsun?”
Bedevi:
−Ya Rasulallah! Bu soyundan birine çekmiştir, dedi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Belki bu çocuk da soyundan birine çekmiştir.”
Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh):
−Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bedeviye çocuğunu kendinden nefyetmek isteğinde ona ruhsat vermedi, dedi.
Buhari 7197, Müslim 1500/20, Ebu Avane 4456, 4460, Ebu Davud 2260, 2261, Nesei 3478, 3479, Tirmizi 2128, İbni Mace 2002, İbni Hibban 4106, Begavi 2337, Ahmed bin Hanbel Müsned 2/239
(122) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Çocuk yatağın sahibinindir.”
Buhari 6621, Müslim 1458/37, Ebu Avane 4455, Nesei 3482, 3483, Tirmizi 1157, İbni Mace 2006, Ahmed bin Hanbel Müsned 2/239, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2108
(123) Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
Utbe bin Ebi Vakkas, kardeşi Sa’d bin Ebi Vakkas (Radiyallahu Anh)’a Zem’a’nın cariyesinin oğlu Abdurrahman benim sulbümdendir, onu al diye vasiyet etmiş. Mekke’nin fetih senesi olunca Sa’d bin Ebi Vakkas (Radiyallahu Anh) çocuğu aldı ve:
−Bu kardeşim Utbe’nin oğludur, onun hakkında bana vasiyet etmişti dedi. Bunun üzerine Abdubnu Zem’a:
−Bu çocuk benim kardeşimdir, babamın cariyesinin oğludur ve babamın yatağı üzerinde doğdu, dedi. Müteakiben taraflar nizalarını Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e götürdüler. Sa’d (Radiyallahu Anh):
−Ya Rasulallah! Bu çocuk kardeşim Utbe’nin oğludur, onun hakkında bana vasiyet etmişti, dedi. Abdubnu Zem’a da:
−Bu çocuk benim kardeşimdir, babamın cariyesinin oğludur ve babamın yatağı üzerinde doğdu, dedi. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Ey Abdubnu Zem’a! Çocuk senindir. Çocuk yatak sahibinindir, zina edene ise mahrumiyet vardır.”
Sonra çocuğun Utbe’ye benzerliğini gördüğünde eşi Sevde binti Zem’a’ (Radiyallahu Anha)’ya şöyle buyurdu:
−“Sen bu çocuğa karşı perdelen!”
Çocuk, Sevde vefat edene kadar onu görmedi.
Buhari 6620, 6621, Müslim 1457/36, Malik 2/739, Ebu Avane 4451, Ebu Davud 2273, Nesei 3484, Darimi 2/152, İbni Hibban 4105, Begavi 2378, Ahmed bin Hanbel Müsned 6/37, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2110
(124) Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
Bir gün, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) sevinmiş olarak ve yüz çizgileri parlar bir halde yanıma girdi ve şöyle buyurdu:
−“Ey Aişe! Görmedin mi, biraz önce Müclid kabilesinden olan iz sürücü Mücezziz yanıma geldi ve Zeyd bin Harise ile Zeyd’in oğlu Usame’ye baktı. Onların üzerinde bir kadife vardı. Kadife onların başlarını örtmüş ayakları ise açıkta idi. Mücezziz:
−Şüphesiz ki, bu ayakların bazısı bazısından olmadır dedi.”
Buhari 6634, 6635, Müslim 1459/38, Ebu Davud 2267, Nesei 3493, 3494, Tirmizi 2129, Darekutni 2/240, İbni Hibban 4102, Abdurrezzak 13833, 13836, Ahmed bin Hanbel Müsned 6/226
(125) Ebu Zerr (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i işittim şöyle buyurdu:
“Bir kimse bildiği halde babasının gayrını babam diye iddia ederse, o kimse küfre girmiştir! Herhangi bir kimse de onlardan olmadığı halde bir kavimden olduğunu iddia ederse, o kimse bizden değildir ve cehennemdeki yerine hazırlansın!”
Buhari 3310, Müslim 61/112, Ebu Avane 56, Beyhaki 7/403
(126) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Sakın babalarınızdan isteksizlik edip yüz çevirmeyin! Herkim babasından yüz çevirirse küfre girmiştir!”
Buhari 6632, Müslim 62/113, Ebu Avane 57, İbni Hibban 1466, Ahmed bin Hanbel Müsned 2/526
(127) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“İnsanlarda iki şey var. Onların insanlarda bulunması küfürdür:
1) Nesepte kötüleme yapmak,
2) Ölüye feryatla ağlamak!”
Müslim 67/121, Ebu Avane 64, İbni Mace 660, Ahmed bin Hanbel Müsned 2/377, 441, 496, Albânî Ahkâmu’l-Cenâiz 39
(128) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
“Nesepleri kötülemek, ölünün arkasından feryatla ağlamak, cahiliye hasletlerinden birer haslettir! Ubeydullah üçüncüsünü unuttu. Süfyan bin Uyeyne:
−Üçüncü hasletin, yıldızlarla yağmur talebinde bulunmak olduğunu söylüyorlar, dedi.”
Buhari 3601