İkrime (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:
Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Gözleri görmeyen bir kimsenin, kendi çocuğunu dünyaya getiren bir cariyesi vardı. Bu cariye, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e söver hakaret ederdi! O kimse cariyeyi bundan yasaklardı ama kadın bu çirkin fiilini terk etmezdi! Adam cariyeyi azarlardı ama kadın yine bu fiilinden vazgeçmez devam ederdi! Bir gece o cariye yine Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e hakaret edip sövmeye başlayınca, adam miğveli aldı kadının karnına koyup onunla kadının üzerine abandı ve onu öldürdü.
Kadın hamile olduğu için cariyenin iki ayağı arasına bir bebek düştü! Orada bulunan eşya kana boyandı. Sabah olunca bu olay, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e zikredildi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’da insanları topladı ve şöyle buyurdu:
−“Bu kimseye Allah için yemin veriyorum, ne yaptı ise yaptı. Üzerindeki hakkım için mutlaka ayağa kalksın!”
Bunun üzerine gözleri görmeyen bir adam titrer bir halde insanların omzuna basarak yürüdü. Nihayet Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in önüne oturdu ve:
−Ya Rasulallah! O cariyenin sahibi benim. O kadın sana sövüyor ve hakaret ediyordu. Ben onu bundan yasaklıyordum ancak kadın o çirkin fiili terk etmiyordu! Ben onu azarlıyordum kadın yine vazgeçmiyordu! Benim bu cariyeden olma iki tane de inci tanesi gibi oğlum var. Bana karşı nazik ve yumuşaktı da. Ancak bün gece olunca yine sana sövmeye ve hakaret etmeye başladı! Ben de miğveli aldım onu karnının üzerine koyup üzerine abandım nihayet onu öldürdüm! dedi. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Dikkat edin! Şahid olunuz ki, cariyenin kanı heder olmuştur!”
Miğvel: İnce ve çok keskin kılıçtır.
Ebu Davud 4361, Nesei 4081