(1) Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Hafsa (Radiyallahu Anha) Ömer (Radiyallahu Anh)’a karşı ağlamıştı. Bunun üzerine Ömer (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
−Yavaş ol! Ey kızcağızım! Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in şöyle buyurduğunu bilmez misin? Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Ölü ailesinin ağlaması sebebi ile kendisine azab olunur!”
Müslim 927/16, 928/22
(2) Ebu Malik el-Eş’ari (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Ümmetimde cahiliyet adetlerinden kalma kolay kolay terk etmedikleri dört huy vardır:
1) Babalarının yaptıklarıyla övünmek.
2) Neseplerde kötüleme yapmak.
3) Yıldızları vesile edinerek yağmur isteğinde bulunmak.
4) Ölünün arkasından meziyetlerini sayarak feryat ve figanla ağlamak. Ölünün arkasından feryat ve figanla ağlayan kadın, ölümünden önce tevbe etmezse kıyamet gününde üzerinde katranlı bir elbise ve uyuzlu bir gömlek olduğu halde kaldırılır.”
Müslim 934/29, Tirmizi 1005
(3) Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Sizler ölülere sövmeyiniz! Kuşkusuz ki, onlar önden göndermiş oldukları amellerin karşılıklarına ulaşmışlardır.”
Buhari 6433
(4) Ümmü Atiye (Radiyallahu Anha) şöyle demiştir:
“Biz kadınlar cenazeyi takip etmekten nehyolunuyor idik. Cenaze arkasından gitmek bizim üzerimize farz kılınmadı.”
Müslim 938/34