(150) Abdullah bin Amr (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) yerinde kalıp körleştirilen göz için, diyetin üçte birine hüküm verdi.”
Ebu Davud 4567, Nesei 4855, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2268, 2270
(151) Amr bin Şuayb babası ve dedesi tarikiyle şöyle tahdis etti:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) tek gözlü kimsenin yerinde kalıp körleştirilen bir gözü için, üçte bir diyete hüküm verdi. Felç olmuş bir el için, kopartıldığı vakit üçte bir diyete hüküm verdi. Kararmış bir dişte o, yerinden çıkartıldığı zaman, üçte bir diyete hüküm verdi.”
Nesei 4855
(152) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Parmakların diyeti müsavidir. Dişler müsavidir. Ön dişlerle öğütücü dişler müsavidir; işte bu ve bu serçe parmağı ve onun yanındaki müsavidir.”
Ebu Davud 4559, İbni Mace 2650, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2277
(153) Abdullah bin Amr (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Dişlerin diyetinde, beş tane deve vardır.”
Ebu Davud 4563
(154) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) dişde beş deve diyete hüküm verdi.”
İbni Mace 2651, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2276
(155) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“İşte bu ve bu yani küçük parmak ve başparmak müsavidir.”
Buhari 6758, Ebu Davud 4558, Nesei 4862, Tirmizi 1392, İbni Mace 2652, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 7/317
(156) Ebu Musa (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Parmaklar müsavidir. Diyeti ise her biri için, on tane devedir.”
Ebu Davud 4556, 4557, Nesei 4860, İbni Mace 2654
(157) Abdullah bin Amr (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Parmakların hepsi müsavidir. Onların her birinde, on tane devedir.”
İbni Mace 2653, Nesei 4865, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 7/319
(158) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“İki el ve iki ayağın parmaklarının diyeti müsavidir, her parmak için diyet on tane devedir.”
Tirmizi 1410, Ebu Davud 4561, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2271
(159) Abdullah bin Amr (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Mekke’yi fethettiğinde irat ettiği hutbesinde şöyle buyurdu:
“Kemiği ortaya koyan yaralamalarda, beş tane deve vardır.”
İbni Mace 2655, Ebu Davud 4566, Nesei 4867, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 2285, 2288
(160) Abdullah bin Amr (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Daha önce kendisinde doktorluk bilinmeyen kişi, tabiplik yaparsa, o kimse açtığı zararlara tazminat öder!”
Ebu Davud 4586, İbni Mace 3466
(161) Ömer bin Abdülaziz (Rahmetullahi Aleyh)’in oğlu Abdülaziz (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:
Babama gelen bazı heyetler bana tahdis edip şöyle dedi:
−Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Daha önce kendisinde doktorluk bilinmeyen her hangi bir doktor, bir kavme tabiplik yapar ve bu sebeple hastanın bir uzvuna zarar getirirse, o kimse açtığı zararlara tazminat öder!”
Abdulaziz (Rahmetullahi Aleyh) dedi ki:
Doktorun tazminat ödemesi, onun hastadaki damarları kesmesinden, bir yerini yarmasından veya dağlamak suretiyle yakmasındandır.
Ebu Davud 4587
(162) Mugire bin Şu’be şöle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) diyetin asabe üzerine olmasına hüküm verdi.”
İbni Mace 2633
(163) El-Mikdam eş-Şami şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Ben mirasçısı olmayan kimseye mirasçıyım, onun diyetini öder ve mirasını alırım. Dayı mirasçısı olmayan kimseye mirasçı olur, onun diyetini öder ve mirasını alır.”
İbni Mace 2634, Ebu Davud 2899, İbni Carud 965, Ahmed bin Hanbel Müsned 17175, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 6/138
(164) Said bin Müseyyeb (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:
“Ömer (Radiyallahu Anh):
−Diyet asabe üzeredir, kadın kocasının diyetinden bir şeye mirasçı olamaz diyordu. Nihayet Dahhak bin Sufyan el-Kilâbiyy, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in kendisine Eşyem ed-Dubâiyyi’nin karısını kocasının diyetine mirasçı yap diye mektup yazdığını kendisine haber verdiğinde Ömer (Radiyallahu Anh) bu görüşünden vazgeçti.”
Tirmizi 1415, İbni Mace 2642