(1) Huceyre binti el-Husayn (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:
أمتنا أم سلمة في صلاة العصر فقامت بيننا
“Ümmü Seleme (Radiyallahu Anha) ikindi namazında bize imamlık etti ve bizim ortamızda durdu.”
İbnu’l-Munzir el-Evsad 2075, Abdurrezzak 5082, İbni Ebi Şeybe 2/88
(2) Rayta el-Hanefiyye (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:
أن عائشة أمتهن، وقامت بينهن في صلاة مكتوبة
“Aişe (Radiyallahu Anha) farz namazda kadınlara imamlık etti ve onların ortasında durdu.”
İbnu’l-Munzir el-Evsad 2076, Abdurrezzak 5086, Beyhaki 3/131
عَنْ عطاء عن عائشة وكان عندها نسوة من أهل العراق فحضرت الصلاة فأمتهن وسط الصف وذلك العصر
(3) Ata (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:
“Aişe (Radiyallahu Anha)’nın yanında Irak ehlinden kadınlar vardı. Namaz vakti girdi, müteakiben onlara safın ortasında durup imamlık etti, o ikindi namazı idi.”
İbnu’l-Munzir el-Evsad 2077, Abdurrezzak 5087, Beyhaki 3/141, İbni Ebi Şeybe 2/89
(4) Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Ümmü Veraka (Radiyallahu Anha)’yı evinde ziyaret ederdi. Ona bir müezzin tayin etti ve kendi ev halkına imamlık etmesini ona emretti.
İbnu’l-Munzir el-Evsad 2074, Ebu Davud 591, 592, İbni Huzeyme 1676
İzah: Alimlerin geneli, kadınların kadınlara imamlığının caizliği görüşüne gitmişlerdir. Bu görüşe gidenler; yukarıda isimleri verilen sahabe hanımlar ve tabiinden Ata, tebei tabiinden Süfyan es-Sevri, el-Evzai (Rahmetullahi Aleyhim), imamlardan imam Şafii, Ahmed bin Hanbel, İshak ve Ebu Sevr (Rahmetullahi Aleyhim)’dir.
Diğer bazı alimler de kadınların kadınlara imamlığını kerih görmüştür. Bu iki görüşten doğru olan birinci görüştür. Yani kadınların kadınlara imamlığının caiz olması görüşüdür.
Çünkü Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den rivayet edilen dördüncü hadis ve yukarıdaki iki sahabe hanımın fiili uygulaması bu görüşü teyit eder.