Ammar bin Yasir (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), şu dualarla dua ederdi:
اللَّهُمَّ بِعِلْمِكَ الْغَيْبَ، وَقُدْرَتِكَ عَلَى الْخَلْقِ، أَحْيِنِي مَا عَلِمْتَ الْحَيَاةَ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي، اللَّهُمَّ، إِنِّي أَسْأَلُكَ خَشْيَتَكَ فِي الْغَيْبِ، وَالشَّهَادَةِ، وَكَلِمَةَ الْحَقِّ فِي الْغَضَبِ، وَالرِّضَا، وَأَسْأَلُكَ الْقَصْدَ فِي الْفَقْرِ، وَالْغِنَى، وَأَسْأَلُكَ نَعِيمًا لاَ يَنْفَدُ، وَقُرَّةَ عَيْنٍ لاَ تَنْقَطِعُ، وَأَسْأَلُكَ الرِّضَآءَ بَعْدَ الْقَضَآءِ، وَبَرْدَ الْعَيْشِ بَعْدَ الْمَوْتِ، وَأَسْأَلُكَ لَذَّةَ النَّظَرِ إِلَى وَجْهِكَ، وَالشَّوْقَ إِلَى لِقَائِكَ، فِي غَيْرِ ضَرَّاءَ مُضِرَّةٍ، وَلاَ فِتْنَةٍ مُضِلَّةٍ، اللَّهُمَّ زَيِّنَّا بِزِينَةِ الْإِيمَانِ، وَاجْعَلْنَا هُدَاةً مُهْتَدِينَ
“Ey Allah’ım! Gayıb ilmiyle ve yaratma kudretinle hayatın, benim için hayırlı olduğunu bildiğin müddetçe beni yaşat. Ölümün, benim için daha hayırlı olduğunu bildiğinde de canımı al. Ey Allah’ım! Kuşkusuz ki, ben açık ve gizli her yerde Senden hakkıyla korkmayı, öfke ve rıza anında da hak sözü söylemeyi dilerim. Fakirlik ve zenginlikte orta yolu tutmayı Senden isterim. Tükenmeyen nimetlerinden isterim. Sonu gelmeyen bir göz aydınlığı isterim. Senden, hükmünden sonra rızanı ve ölümden sonra kolay bir hayatı isterim. Yüzüne bakmanın lezzetini isterim. Zarar verici bir hastalık ve saptıran bir fitneye uğramaksızın Sana kavuşmanın özlemini isterim. Ey Allah’ım! Bizi iman ziyneti ile süsle ve bizi doğru yolun rehberleri yap.”
Nesei 1305, Ahmed bin Hanbel Musned 4/264, İbni Receb 121