(1) Huzeyfe (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Melekler sizden önceki ümmetlerden bir kimsenin ruhunu karşıladı. Melekler o adama:
−Hayırdan bir şey yaptın mı? dediler. Bu kimse de:
−Ben hizmetçilerime, sıkışık fakire mühlet veriniz! müsamaha ediniz! diye emrederdim, dedi. Bunun üzerine melekler de:
−‘Ona müsamaha ediniz!’ dediler.”
Ebu Malik, Rıb’iyyin’den yaptığı rivayette, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Eli geniş olana kolaylık gösterir, eli dar olana mühlet verirdim, dedi.”
Buhari 1920, İbni Mace 2420
(2) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“İnsanlara borç veren bir tacir vardı. Bu tacir borçlulardan eli dar olanı gördüğünde, hizmetkârlarına:
−Eli dar fakir kimseye geldiğinde, ona müsamaha ediniz! umulur ki Allah da bize müsamaha eder, derdi. O kimse Allah’a kavuştuğunda Allah-u Teâlâ bu sebeple ona müsamaha etti.”
Buhari 1921, Müslim 1562/31, Nesei 4709, İbni Hibban 5042, Tayalisi 2514, Begavi 2139