Allah Subhanehu ve Teâlâ şöyle buyuruyor:
اذْهَبَآ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى فَقُولاَ لَهُ قَوْلاً لَّيِّنًا لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى
“Siz ikiniz Firavun’a gidin! Kuşkusuz ki, o tağutlaştı/haddi aşıp azdı! Ona yumuşak söz söyleyin! Umulur ki, öğüt alır yahut korkar!”
Ta-Ha Suresi 43, 44
Adamın birisi, Yahya bin Muaz (Rahmetullahi Aleyh)’in yanında bu ayeti okumuştu. Bu ayeti dinleyen Yahya bin Muaz (Rahmetullahi Aleyh) ağlamaya başladı ve şöyle dedi:
“Ey Allah’ım! ‘Ben ilahım’ diyen kimseye şefkatin böyleyse, acaba ‘Sen ilahsın’ diyene şefkatin nasıldır!?”
Tefsîru’l-Beğavî 2/314