Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Kuşkusuz ki ben, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i işittim şöyle buyuruyordu:
“Bir adam evine girerken ve yemek yerken ‘BİSMİLLAH’ dediğinde, şeytan (kendi arkadaşlarına ve avanesine) şöyle der:
−‘Sizin için bu evde gecelemek ve akşam yemeği yoktur!’
Kişi evine girerken ‘BİSMİLLAH’ demezse, şeytan (kendi arkadaşlarına ve avanesine) şöyle der:
−‘Geceleyecek eve idrak ettiniz.’
O kişi yemeğine başlarken ‘BİSMİLLAH’ demezse, şeytan (yine kendi arkadaşlarına ve avanesine):
−‘Geceleyecek eve ve akşam yemeğine idrak ettiniz,’ der.”
Müslim 2018/103
Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
إِذَا أَكَلَ أَحَدكُمْ طَعَامًا فَلْيَقُلْ بِسْمِ اللهِ فَإِنَّ نَسِيَ فِي أَوَّلِهِ فَلْيَقُلْ بِسْمِ اللهِ فِي أَوَّلِهِ وَآخِرِهِ
“Sizden biriniz yemek yiyeceği vakit, ‘BİSMİLLAH’ desin!..”
Tirmizi 1920, Ebu Davud 3767
Ali bin Ebi Talib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
سَتْرُ مَا بَيْنَ أَعْيُنِ الْجِنِّ، وَعَوْرَاتِ بَنِي آدَمَ، إِذَا دَخَلَ أَحَدُهُمُ الْخَلاَءَ، أَنْ يَقُولَ: بِسْمِ اللهِ
“Cinin gözleri ile Âdemoğullarının avret yerleri arasındaki perde, Âdemoğullarından birinin tuvalete girdiği vakit, ‘BİSMİLLAH’ demesidir!”
Tirmizi 603, İbni Mace 297
Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Abdest almayan kimsenin namazı, abdeste başlarken ‘BİSMİLLAH’ demeyen kimsenin de abdesti yoktur!”
Ahmed bin Hanbel Müsned 2/418, Ebu Davud 101, İbni Mace 397, Darekutni 1/71, Hakim 1/1476
Adiyy bin Hatim (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
−Ey Allah’ın Rasulu! Ben köpeğimi ‘BİSMİLLAH’ diyor ve ava gönderiyorum, ne dersin? dedim. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Köpeğini ava saldığın ve Allah’ın ismini onun üzerine andığın (BİSMİLLAH dediğin) zaman, eğer köpeğin avı yakalar, onu öldürür ve yerse, artık ondan yeme! Çünkü köpek onu kendisi için tutmuştur.”
Ben:
−Köpeğimi gönderiyorum, sonra onunla beraber başka bir köpek daha buluyorum, avı iki köpekten hangisinin yakaladığını bilmiyorum, dedim. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“O halde sen o avı yeme! Çünkü sen kendi köpeğine ‘BİSMİLLAH’ dedin onun gayrına demedin!”
Ben:
−Mi’râd denilen iki tarafı ince ve ortası kalın odunla yapılan avın hükmünü sordum. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Sen ava mi’râdın keskin tarafını isabet ettirdin ise onu ye. Onun enli tarafını isabet ettirdin de, av öldü ise o murdardır, onu yeme!”
Buhari 12/5566, Müslim 1929/1
Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
بِسْمِ اللهِ، اللَّهُمَّ جَنِّبْنَا الشَّيْطَانَ، وَجَنِّبِ الشَّيْطَانَ مَا رَزَقْتَنَا
“Her hangi biriniz eşine geldiği (yani cinsel ilişkiye girmek istediği) zaman; ‘BİSMİLLAH’ Ey Allah’ım! Şeytanı bizden uzaklaştır ve bizi kendisi ile rızıklandıracağın çocuktan da şeytanı uzaklaştır, der de onların aralarında bir çocuk takdir olunursa, şeytan o çocuğa zarar veremez!”
Buhari 1/293, Müslim 1434/116, Ebu Davud 2161, Nesei İşretü’n-Nisa 144, Darimi 2/145, İbni Mace 1919, İbni Ebi Şeybe 3/401/1, İbni Sünni 608, Tayalisi 2705, Ahmed bin Hanbel Müsned 1/216, Albanî İrvâu'l-Ğalîl Fî Tahrîci Ehâdîsi Menari's-Sebîl 2012
Fatıma (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) mescide girdiği zaman şöyle derdi:
بِسْمِ اللهِ، وَالصَّلاَةُ، وَالسَّلاَمُ عَلَى رَسُولِ اللهِ، اللَّهُمَّ اغْفِرْلِي ذُنُوبِي، وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ
“BİSMİLLAH. Salat ve selam Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in üzerine olsun. Ey Allah’ım! Günahlarımı bağışla ve rahmetinin kapılarını bana aç.”
Müslim 713/68, Ebu Davud 465, İbni Mace 771, 772
Fatıma (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
…Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) mescidden çıktığı zaman şöyle derdi:
بِسْمِ اللهِ، وَالصَّلاَةُ، وَالسَّلاَمُ عَلَى رَسُولِ اللهِ، اللَّهُمَّ اغْفِرْلِي ذُنُوبِي، وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ فَضْلِكَ
“BİSMİLLAH. Salat ve selam Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in üzerine olsun. Ey Allah’ım! Günahlarımı bağışla ve fadlının kapılarını bana aç.”
Nesei, İbni Mace 771, 772, Müslim 713/68
Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile beraber Kurban Bayramına şahid oldum. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) hutbesini bitirince minberden indi. Buna müteakiben Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e bir koç getirildi, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) onu:
بِسْمِ اللهِ، وَاللهُ أَكْبَرُ، هَذَا عَنِّي، وَعَمَّنْ لَمْ يُضَحِّ مِنْ أُمَّتِي
“BİSMİLLAH. Allah en büyüktür. Bu (kurban) benim ve ümmetimden kurban kesemeyenlerin namına kurbandır, dedi ve kendi eli ile kesti.
Ebu Davud 2810, Ahmed bin Hanbel Müsned 14901
Enes (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) iki tane alaca koç kurban etti. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i ayağı kurbanlarının yan taraflarına basılı, ‘بِسْمِ اللهِ، وَالله ُأَكْبَرُ’ ‘BİSMİLLAH.’ Allah en büyüktür diyerek onları kendi eliyle keserken gördüm.”
Buhari 5627, Müslim 1966/17, Ebu Davud 2794, Nesei 4399, Tirmizi 1494, İbni Mace 3120, Begavi 1119, İbni Hibban 5900, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/99, Albanî İrvâu'l-Ğalîl Fî Tahrîci Ehâdîsi Menari's-Sebîl 1137
Enes bin Malik (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Bir adam evinden çıktığı vakit şöyle derse:
بِسْمِ اللهِ، تَوَكَّلْتُ عَلىَ اللهِ، لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللهِ
“BİSMİLLAH. Allah’a tevekkül ettim. Güç ve kuvvet, ancak Allah’ındır.”
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“O kimse böyle dediği zaman (bir melek tarafından) ona şöyle denilir:
−Hidayet olundun, (düşmanlarının şerrinden) korundun ve hakkın tam ödenecektir. Bunun üzerine şeytanlar ondan uzak dururlar.
Diğer bir şeytan da ona şöyle der:
−Andolsun ki, hidayet olunan, (düşmanlarının şerrinden) korunan ve hakkı tam ödenen bir adam için senin durumun nasıl olur?
Ebu Davud 5095, Tirmizi 3648
سَتْرُ مَا بَيْنَ أَعْيُنِ الْجِنِّ، وَعَوْرَاتِ بَنِي آدَمَ، إِذَا وَضَعَ أَحَدُهُمْ ثَوْبَهُ، أَنْ يَقُولَ: بِسْمِ اللهِ
Enes bin Malik (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Cinin gözleri ile Âdemoğullarının avret yerleri arasındaki perde, Âdemoğullarından birinin elbisesini çıkarttığı vakit, ‘Bismillah’ demesidir!”
Mişkatu’l-Mesabih 358, Albanî İrvâu'l-Ğalîl Fî Tahrîci Ehâdîsi Menari’s-Sebîl 49, Albanî Sahîhu’l-Câmi’ 3/203 No: 3610
Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ölüyü kabre koyduğunda şöyle derdi:
بِسْمِ اللهِ، وَعَلىَ سُنَّةِ رَسُولِ اللهِ
“BİSMİLLAH ve Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem’in sünneti üzere.”
Ebu Davud 2/70, Tirmizi 2/152, 153, İbni Mace 1/470, İbni Hibban Sahih 773, Hâkim 1/366, Beyhaki 4/55, Ahmed bin Hanbel Müsned 4990, 5233, 5370, 6111
Ali bin Rebia (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:
Ali (Radiyallahu Anh)’ın şöyle yaptığına şahid oldum. Binmesi için kendisine bir binit (hayvan) getirilmişti. Ayağını üzengiye koyduğu an, ‘BİSMİLLAH,’ dedi. Bineğin sırtına oturunca da, ‘Elhamdulillah,’ dedi ve Zuhruf Suresi 13. ve 14. ayetlerini okudu.
Sonra üç sefer, ‘Elhamdulillah,’ dedi. Üç sefer de, ‘Allah-u Ekber,’ dedi ve sonra şu duayı okudu:
Ey Allah’ım! Sana hamdederek Seni tüm noksanlıklardan tenzih ederim. Ey Allah’ım! Ben nefsime zulmettim, beni bağışla. Kuşkusuz ki, günahları Senden başkası bağışlayamaz!
Sonra güldü. Bunun üzerine:
–Ey Mü’minlerin Emiri! Neden güldün, diye soruldu? Mü’minlerin Emiri Ali (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
–Ben, Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’i benim yaptığım gibi yaptıktan sonra gülerken gördüm. Buna müteakiben ben de;
–Neden güldün? Ey Allah’ın Rasulu! dedim. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
–“Kuşkusuz ki, senin Rabbin, bir kulun, günahları kendisinden başka kimsenin affedemeyeceğini bilerek, ‘Rabbim günahlarımı bağışla günahları Senden başkası bağışlayamaz,’ demesinden hoşlanır.”
Ebu Davud 2602, Tirmizi 3446
بِسْمِ اللهِ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ {سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ} اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اَلْحَمْدُ لِلَّهِ، اَللهُ أَكْبَرُ، اَللهُ أَكْبَرُ، اَللهُ أَكْبَرُ، سُبْحَانَكَ، اَللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ ليِ،فَإِنَّهُ لاَيَغْفِرُ الدُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ
Ebu’l-Melih (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Bir adam şöyle nakletti:
Ben, (bir gün) Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in terkisinde (binitinin arkasında) idim. Hayvanın ayağı kaydı. Ben, şeytan helak olsun dedim. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bana şöyle dedi:
“Şeytan helak olsun deme! Kuşkusuz ki, sen böyle dediğin vakit şeytan büyür, hatta bir ev gibi olur ve şeytan şöyle der:
(Bu iş) benim kuvvetimle oldu.
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bana şöyle dedi:
−Fakat sen, ‘BİSMİLLAH’ de! Kuşkusuz ki, sen ‘BİSMİLLAH’ dediğin vakit o küçülür hatta bir sinek gibi olur.”
Ebu Davud 4982, Ahmed bin Hanbel Müsned 5/59