İşretü’n-Nisa: İşret kelimesi; dostluk ve arkadaşlık etmek, iyi geçinmek gibi manalara gelmektedir.
(126) Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Babam Abdullah öldü. Yedi yahut dokuz tane yetim kız bıraktı. Ben de dul bir kadınla evlendim. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bana şöyle buyurdu:
−“Ya Cabir evlendin mi?”
Ben de:
−Evet, dedim. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Bakireyle mi, yoksa dulla mı?”
Ben:
−Hayır, dul ile evlendim, dedim. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Keşke kız olsaydı. Sen kendisiyle, o da seninle oynaşır; sen onu güldürür; o da seni güldürürdü.”
Cabir (Radiyallahu Anh), Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e:
−Babam Abdullah Uhud’da öldürüldü ve birkaç yetim kız bıraktı. Ben de onların arasına kendileri gibi genç bir kız getirmek istemedim. Bu sebeple onların işlerini ve onların hallerini ıslah edecek olgun bir kadınla evlendim, dedim. Bunun üzere Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Allah sana bereketler ihsan etsin yahut hayırlar ihsan etsin.”
Buhari 5467, Müslim 1466/715/56, Nesei 3220, 3226, İbni Mace 2436
(127) Cabir (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bana şöyle buyurdu:
−“Ya Cabir evlendin mi?”
Ben:
−Evet, dedim. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Evlendiğin nedir, kız mı yoksa dul mu?”
Ben:
−Hayır, aksine duldur, dedim. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Keşke kız olsaydı. O seninle oynaşır sen de onunla oynaşırdın.”
Dedim ki:
−Ya Rasulallah! Babam Uhud’da öldürüldü ve dokuz tane kız çocuğu bıraktı. Yanımda dokuz kız kardeşim bulunmakta; onlara kendileri gibi genç bir kızı eklemek istemedim. Aksine eşimin onların saçını tarayan, başını temizleyen ve işleriyle ilgilenen bir kadın olmasını istedim. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
−“Doğruya isabet ettin.”
Ebu Avane 4013, 4015, Müslim 1466/715/56
(128) Aişe (Radiyallahu Anha) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) benimle Şevval ayında nikâhlandı ve yine Şevval ayında evlenip zifaf yaptı. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in hangi hanımı onun yanında benim kadar nasipliydi.”
Ravi dedi ki:
−Aişe (Radiyallahu Anha), evlendirdiği kadınları Şevval ayında zifafa sokmayı müstehab görürdü.
Müslim 1423/73
(129) Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
“Ömer bin el-Hattab (Radiyallahu Anh), kızı Hafsa (Radiyallahu Anha) Huneys bin Hazafe’den dul kaldığı zaman bu Huneys Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in sahabelerinden idi ve Bedir’e iştirak etmiş orada yaralanıp Medine’de vefat etti. Ömer (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
−Ben, Osman (Radiyallahu Anh) ile karşılaştım ve Hafsa’yı ona arz ettim ve ona:
−Dilersen Ömer bin el-Hattab’ın kızı Hafsa’yı sana nikâh edeyim, dedim. Osman (Radiyallahu Anh):
−Bu işimi bir düşüneyim, dedi. Bunun üzerine birkaç gece bekledim. Sonra Osman (Radiyallahu Anh):
−Bu günümde bana evlenmeme görüşü zahir oldu, dedi. Ömer (Radiyallahu Anh):
−Sonra Ebu Bekir (Radiyallahu Anh) ile karşılaştım ve ona:
−Dilersen Ömer’in kızı Hafsa’yı sana nikâh edeyim, dedim. Ebu Bekir (Radiyallahu Anh) sustu bana hiçbir şey söylemedi! Ben de Osman (Radiyallahu Anh)’a hissettiğim kırgınlığın daha fazlasını ona hissettim! Bunun üzerine birkaç gece bekledim. Sonra Hafsa’ya Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) evlenmek için talip oldu, ben de onu Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e nikâhladım. Akabinde Ebu Bekir (Radiyallahu Anh) bana karşı geldi ve:
−Sen Hafsa’yı bana evlenmem için arz ettiğinde, sana cevap vermemem sebebiyle herhalde bana darılmışsındır, dedi. Ben de:
−Evet, dedim. Ebu Bekir (Radiyallahu Anh):
−Senin Hafsa’yı bana arz ettiğinde, sana cevap vermekten beni men eden, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in Hafsa ile evlenmeyi zikretmesini iyi bilmem idi. Ancak Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in sırrını ifşa edecek değildim! Eğer Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) onunla evlenmeyi terk etseydi elbette onunla evlenmeyi kabul ederdim, dedi.”
Buhari 3753, Nesei 3248, 3259, Tabarani Mucemu’l-Kebir23/302, İbni Sa’d 8/81, 82, Ahmed bin Hanbel Müsned 1/12
(130) Sabit el-Bunani (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi.
Ben, Enes bin Malik (Radiyallahu Anh)’ın yanında iken orada Enes bin Malik (Radiyallahu Anh)’ın kızı da bulunuyordu. Enes bin Malik (Radiyallahu Anh) dedi ki:
−Bir kadın Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’e geldi ve kendini ona arz ederek:
−Ya Rasulallah! Bana ihtiyacın var mı benimle evlenmek ister misin? dedi. Bunun üzerine Enes bin Malik (Radiyallahu Anh)’ın kızı:
−Bu kadının hayâsı ne kadar da azmış! Vay bu ne fuhuş! dedi. Enes bin Malik (Radiyallahu Anh):
−Bil ki, o kadın senden çok daha hayırlıdır. Kuşkusuz ki, o Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in Nübüvvetine rağbet edip kendini ona arz etti, dedi.
Buhari 5210, Müslim 1425/76
(131) Abdullah bin Amr (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Dünya metaının en hayırlısı, saliha kadındır!”
Müslim 1467/64, Nesei 3232, İbni Mace 1855, Begavi Mesabih 2288
(132) Sevban (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Allah Subhanehu ve Teâlâ şöyle buyuruyor:
“...Altın ve gümüşü yığıp da onları Allah’ın Yolunda harcamayanlar var ya, işte onlara acı bir azabı müjdele!”
Tevbe Suresi 34. ayeti indiği zaman bazı seferlerinde Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile beraber idik.
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in ashabından bazısı:
−Bu ayet altın ve gümüş biriktirme hakkında indi, biriktirmek için hangi malın daha hayırlı olduğunu keşke bilsek dediler. Bunun üzerine Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
−“Onun en hayırlısı; Zikreden dil, şükreden kalp ve kişiye imanı üzere yardım eden mü’min zevcedir.”
Tirmizi 3291, İbni Mace 1856
(133) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) hangi kadın daha hayırlıdır diye sorulduğunda:
“Eşi kendisine baktığında ona neşe ve sürur verir, kendisine bir şey emrettiğinde eşine itaat eder, kendi nefsinde ve malında eşinin kerih gördüğü hususlarda ona muhalefet etmez!”
Ahmed bin Hanbel Müsned 7425, Nesei 3231, Beyhaki 7/82, Hâkim 2/161, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 1786
(134) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle tahdis etti:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Kadınların en hayırlıları, deveye binen Arap kadınlarıdır. Kureyş kadınlarının en hayırlıları ise küçük çocuğu üzerine şefkat gösteren ve kocasına karşı da onun malını koruyup gözeten kadınlardır.”
Buhari 5173, Müslim 2527/201, Humeydi 1047, İbni Hibban 6268, Begavi 3965, Ahmed bin Hanbel Müsned 2/269
(135) Abdullah ibni Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Dikkat ediniz hepiniz idarecidir ve hepiniz elinin altındakilerden sorumludur! İnsanlar üzere seçilmiş olan en büyük imam bir idarecidir ve idaresi altında bulunanlardan sorumludur! Erkek kendi ev halkı üzerine idarecidir o da ev halkından sorumludur! Kadın da kocasının ev halkı ve çocukları üzerinde bir idarecidir ve o da onlardan sorumludur! İnsanın hizmetçisi de efendisinin malı üzerinde bir idarecidir ve o da malların korunmasından mesuldür! Dikkat edin hepiniz idarecisiniz, hepiniz idare ettiğinizden mesulsünüz!”
Buhari 6987, Müslim 1829/20, Ebu Avane 7031, 7032, Ebu Davud 2928, Tirmizi 1705, İbni Hibban 4489, Ebu Ya’la 5831, Beyhaki 6/287, Begavi 2469, Ahmed bin Hanbel Müsned 2/111
(136) Hişam (Rahmetullahi Aleyh) şöyle dedi:
Ebu Bekir’in kızı Esma (Radiyallahu Anha) şöyle anlattı:
−Zübeyr (Radiyallahu Anh) benimle evlendi. O zaman Zübeyr (Radiyallahu Anh)’ın yeryüzünde ne malı ne de kölesi hiçbir şeyi yoktu. Onun sadece su çeken bir devesi ve bir de atı vardı. Atının otunu, yemini de ben bulup verirdim ve ben sulardım. Su kırbasını ben onarırdım. Hamuru ben yoğururdum. Ancak güzel ekmek yapamazdım. Onu da Ensar komşularım kadınlar yaparlardı. Bunlar sadakatli iyi kadınlardı. Sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Zübeyr (Radiyallahu Anh)’a bir miktar hurmalık ayırıp vermişti. Ben Zübeyr (Radiyallahu Anh)’ın bu hurmalığından başımın üzerinde devesi için hurma çekirdeği taşırdım. Bu hurmalık, evimden bir fersahın üçte ikisi kadar uzaklıkta idi. Yine bir gün başımda hurma yüklü olarak evime gelirken Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile karşılaştım. Yanında Ensardan bazı kimseler vardı. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) beni çağırdı. Sonra beni terkisine bindirmek için devesine şöyle dedi:
−“Ih ıh.”
Fakat ben erkeklerle beraber yolculuk etmekten utandım ve Zübeyr (Radiyallahu Anh)’ı ve onun kıskançlığını hatırladım. Zübeyr (Radiyallahu Anh) insanların en kıskancı idi. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) benim utandığımı anladı da devesini sürüp gitti. Zübeyr (Radiyallahu Anh)’ın yanına geldiğimde ona:
−Bu gün Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), başımda hurma çekirdeği yüklü olduğu halde bana karşı geldi. Yanında sahabelerden bir grup insan da vardı. Beni bindirmek için devesini çökertmek istedi. Fakat ben utandım ve senin kıskançlığını hatırladım, dedim. Bunun üzerine Zübeyr (Radiyallahu Anh):
−Vallahi senin hurma çekirdeği yükün, bana Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile beraber deveye binmenden daha güç oldu! dedi. Esma (Radiyallahu Anha) dedi ki:
−Ben bu ve benzeri diğer işleri, daha sonra Ebu Bekir (Radiyallahu Anh)’ın bana at bakıcılığı yapacak bir hizmetçi göndermesine kadar yerine getirdim. Babam hizmetçi göndermekle sanki beni kölelikten azat etmişti.
Buhari 5303 Müslim 2182/34