(273) Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma) şöyle tahdis etti:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Umra caizdir.”
Umra: Ben hayatta olduğum sürece bu mal senindir, demektir.
Müslim 1625/30, Nesei 3730, İbni Hibban 5129, Tayalisi 1680, Beyhaki 6/173, 174, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/297
(274) Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma) şöyle haber verdi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu:
“Herkim, bir şahsa ve onun çocuklarına umra ile bir mal bağışlar ve:
−Bunu sana ve sizden bir kimse kaldığı müddetçe senin çocuklarına verdim derse, artık o umra verilen kimseye aittir. Veren kimse umrayı kendisinde miraslar vaki olacak şekilde verdiği için artık o mal eski sahibine dönmez!”
Müslim 1625/22, Malik 2/756/43, Ebu Davud 3552, Nesei 3748, Tirmizi 1350, İbni Mace 2380, İbnu’l-Carud 987, İbni Hibban 5137, Begavi 2196, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/393, 399, Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 6/50
(275) Cabir (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in caiz yaptığı umra; O senin ve çocuklarının demek şeklindeki umradır. O mal sen yaşadığın müddetçe senindir dediğinde, o mal sahibine döner.”
Ma’mer dedi ki: ez-Zuhrî böyle fetva verirdi.
Müslim 1625/23, Ebu Davud 3555, İbni Hibban 5139, Abdurrezzak 16887, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/294
(276) Cabir (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in caiz yaptığı umra, umra yapanın; O mal senin ve senden sonra çocuklarınındır demesidir. Fakat umrayı yapan; O mal, sen yaşadığın müddetçe senindir derse, o mal sahibine geri döner.”
İbni Hibban 5139, Müslim 1625/23, Ebu Davud 3555, İbnu’l-Carud 988, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/294
(277) Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Ben, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den işittim şöyle buyuruyordu:
“Herkim bir şahsa ve onun çocuklarına umra suretiyle bir mal bağışlarsa, onun bu bağışlama sözü, bağışlanan maldaki kendi hakkını kesmiştir. O mal kendisine bağışlanan kimseye ve çocuklarına aittir.”
Müslim 1625/20
(278) Cabir bin Abdullah(Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) kendisine ve kendinden sonra çocuklarına umra yapılan kimse lehine, artık o mal kesin bağışlanan kimseye aittir. O malda bağışlayan için şart ve istisna caiz değildir, şeklinde hüküm verdi.”
Müslim 1625/24
(279) Cabir (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Ensâr’a şöyle buyurdu:
“Mallarınızı umra yapmayınız! Her hangi bir kimseye yaşarken umra ile bir mal bağışlandı ise, o mal bağışlananındır, öldükten sonra da mirasçılarınındır.”
Ebu Davud 3556, Nesei 3734, İbni Hibban 5136