(1) Sehl bin Sa’d (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in zamanında biz Cuma namazını kılmadan ne kaylule yapardık ne de yemek yerdik.”
Müslim 859/30, Buhari 899
(2) Seleme bin El-Ekva’ (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) ile birlikte zeval vaktinde Cuma namazını kılardık. Sonra dönüp giderken gölge yerlerini araştırır duvar diplerinde gölgelenecek bir gölge bulamazdık.”
Zeval Vakti: “Güneş semanın tam ortasından batıya doğru hafifce mey ettiği vakitin ismidir.”
Müslim 860/31, Buhari 4168
Önemli Not: Bu bapta zikredilen ikinci hadis, bazen Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in ashabına Cuma namazını güneşin zeval vaktine erdikten sonra kıldırdığına delildir. Dolayısıyla sahabeler, Cuma namazından her şeyin gölgesi bulunduğu bir vakitte çıkıyorlardı.
Birinci hadisse, sahabelerin Cuma namazından sonra öğle yemeği yiyip kaylule ettiklerine delalet eder. Kaylule ve istirahatın zevalden sonra olduğu göz önünde bulundurursak, onların Cuma namazını zevalden önce kılmış olmalarına hükmedebiliriz ki hadis buna delalet etmektedir.
Netice olarak Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Cuma namazını zevalden önce ve zevalde olmak üzere iki vakitte kılmıştır. Dolayısıyla Cuma namazı her iki vakitte de kılınabilir. Cuma namazının zevalden önce ve zevalden sonra kılınabilirliği ile ilgili sahabeden birçok eser rivayet edilmiştir, dileyen İbni Ebi Şeybe’nin Musannefine muracaat edebilir.
Abdulazim bin Bedevî el-Halefî şöyle demiştir:
“Cuma namazının vakti öğle namazının vaktidir, ondan önce de caizdir.
(3) Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma)’dan rivayet edildiğine göre ona:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Cuma namazını ne zaman kılardı, diye sorulması üzerine şu cevabı vermiştir;
−Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (Cuma) namazını kılar, sonra bizler güneşin zevale eriştiği vakit develerimize gider onları dinlendirirdik.”
Albânî İrvau’l-Ğalil Fi Tahrici Ehadisi Menari’s-Sebil 597