Uluhiyyet kelimesi ‘İlahlık (ilah olma)’ anlamına gelir. Kendisine ibadet edilen mabud anlamındaki ‘İlah’ kelimesinden türemedir. İlah kelimesi, hem gerçek ilah olan Allah için, hem de Allah’tan başka ibadet edilen batıl ilahlar için kullanılır.
Uluhiyyet tevhidi, bütün nebi ve rasullerin ilk ve son ortak çağrısıdır. Nebilerin gönderiliş ve kitapların indiriliş sebebi tevhidin bu kısmıdır. Mü’min ile kafir, cennetlikler ve cehennemlikler bu tevhidle birbirinden ayrılmıştır.
Allah’ın mahlukatı üzerindeki uluhiyyeti ise; her türlü saygı yoluyla kendisine saygıyı, kalbi O’na bağlamayı, sevgi, korku, ümit, tevekkül, tevbe ve yönelme gibi kalbi ibadetleri; rüku, secde, tavaf, oruç, hac gibi bedeni ibadetleri; zekat, sadaka, adak, kurban gibi mali ibadetleri; itaat, tazim, yüceltme ve ihtiram hürmet gibi bütün ibadetleri yalnızca O’na yapmayı içerir.
Allah-u Teâlâ, cinleri ve insanları sadece kendisine ibadet etmeleri için, ölümü ve hayatı ise kullarından hangisinin daha güzel davranacağını imtihan etmek için yarattığını bildirmiştir.
Zariyat 56, Mülk 2