(257) Ebu Hureyre (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) sabah namazı esnasında Bilal (Radiyallahu Anh)’a şöyle buyurdu:
“Ya Bilal! İslamda yaptığın amellerden en ümitli olduğun bir amelini bana söyle! Kuşkusuz ki, cennette ben senin iki ayakkabının yürüyüş sesini işittim.”
Bilal (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
−Ben gece ve gündüzün her hangi bir saatinde abdest alır ve onunla mutlaka bana takdir olunan miktarda namaz kılarım. Bu benim yanımda faydaca en ümitli olduğum ameldir.
Buhari 1100, Müslim 2458/108, Begavi 1012
(258) Ali bin Ebi Talib (Radiyallahu Anh) şöyle dedi.
Ben, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den bir hadis işittiğimde Allah o hadisten beni faydalandırmayı dilediği kadar faydalandırırdı. Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’in ashabından bir kimse bana hadis nakledince ona yemin verirdim. Yemin edince onu tasdik eder doğrulardım. Ebu Bekir bana hadis nakletti Ebu Bekir elbette doğru söyledi ve dedi ki:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)’den işittim şöyle buyurdu:
“Herkim bir günah işler sonra kalkar abdest alır sonra Allah için namaz kılar sonra Allah’a istiğfar ederse Allah elbette onun günahını bağışlar.”
Sonra Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Âl-i İmran Suresi 135. ayetini sonuna kadar okudu:
“Onlar bir kötülük yaptıkları, ya da nefislerine zulmettikleri zaman, Allah’ı hatırlayıp hemen günahlarının bağışlanmasını dilerler…”
Tirmizi 402, İbni Mace 1395, Begavi 1015, Tayalisi 1, İbni Hibban 623, Ahmed bin Hanbel Müsned 2/4756
(259) Cabir bin Abdullah (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) bütün işlerde istihare etmeyi bize Kur’an’dan bir sure öğrettiği gibi öğretti ve şöyle buyurdu:
“Herhangi biriniz bir iş yapmaya yeltendiği vakit, iki rekât nafile namaz kılsın sonra şöyle dua etsin.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ، وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ، فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ، وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ، وَأَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ، اَللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأَمْرَ خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ، وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ أَرْضِنيِ بِهِ
Sonra dilediği ihtiyacını söyler.”
Duanın Manası: “Ey Allah’ım! Kuşkusuz ki, ben ilminle Senden hayırlısını istiyorum. Ve Senin kudretinle beni kudretlendirmeni diliyorum. Ve Senin büyük fadlından istiyorum. Kuşkusuz ki, Sen takdir edersin, ben ise takdir edemem. Sen her şeyi bilirsin, ben ise bilmem. Sen bütün gaybleri en iyi bilensin! Ey Allah’ım! Şu azmettiğim işin benim dinim, yaşayışım ve işimin sonu hakkında hayırlı olduğunu bilmekteysen onu bana takdir et, kolaylaştır, sonra da o işi benim için bereketli yap! Eğer bu işin benim dinim, yaşayışım ve işimin akıbeti hakkında şerli olduğunu bilmekteysen bu işi benden uzaklaştır, beni de bu işten uzaklaştır. Ve hayır nerede ise onu bana takdir et. Sonra beni bu (takdir edilen) işe razı kıl!”
Buhari 3/1109, Nesei 3253, Ebu Davud 1538, Tirmizi 480, İbni Mace 1383, İbni Hibban 887, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/344
Not: Bazı zamanlar insan, dünya işlerinden herhangi bir işte mütereddit olmaktan hali olmaz. Bu durum insan için adeta kaçınılmaz bir haldir. Cahili adetlerde insanlar böyle durumlarda fal baktırma, talih oyunları gibi batıl şeylerle çözüm arıyorlardı! İslam, müntesiplerine tereddüt ettikleri iki şeyden hangisinin kendi lehine olduğunu anlaması ve seçmesi için İstihare namazını önermiş ve falcılık gibi batıl şeyleri de yasaklamıştır!
İstihare namazı, tereddüt edilen işten hangisi daha hayırlı ve kişinin lehine ise onu Allah’tan talep etmek demektir. Bir işte tereddüt eden kimse, hadiste geldiği gibi iki rekat namaz kılar. Namazların ilk rekatında Kafirun Suresi, ikinci rekatında ise İhlas Suresini okur. İkinci rekatın ikinci secdesinde istihare duasını secde halinde iken yapar. Sonra doğrulur, tahiyyatı okur ve namazından selam vererek çıkar.
Bundan sonra kişi tereddüt ettiği işten hangisine gönlü meylediyorsa onu yerine getirir. Halk arasında istihare için uykuya yatmak gibi yanlış bir anlayış bulunmaktadır, bu uygulamanın sünnetle hiçbir alakası yoktur! Sünnette gelen, iki rekat namazı kılıp dua ettikten sonra tereddüt edilen şeyden kalbin meylettiği cihetin yerine getirmesidir.
Buhari 1109, Nesei 3253, Ebu Davud 1538, Tirmizi 480, İbni Mace 1383, İbni Hibban 887, Ahmed bin Hanbel Müsned 3/344
(260) Ka’b bin Malik (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
“Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) gittiği her seferden gündüz kuşluk vaktinde gelirdi. Geldiği vakit önce mescide gelir orada iki rekât namaz kılar, sonra orada oturur idi.”
Müslim 716/74
(261) Abdullah ibni Abbas (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), amcası Abbas (Radiyallahu Anh)’a şöyle buyurdu:
“Ey Abbas! Ey emmiciğim! Sana istifade edeceğin bir şey vereyim mi? Sana hediye ikram edeyim mi? Sana bir iyilikte bulunayım mı? On haslet vardır. O, on hasleti yaptığında, Allah günahlarının; evvelini, ahirini, eskisini, yenisini, hatalı olanını, kasten olanını, küçüğünü, büyüğünü, gizlisini ve açığını hatta A’lec’in kumları kadarda olsa bağışlayacaktır.
O, on haslet, dört rekât namaz kılacaksın!
Her rekâtte Fatiha ve bir sure okuyacaksın! Birinci rekâtin kıraatini bitirdiğin vakit sen ayakta olduğun halde on beş kere;
سُبْحَانَ اللهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَلآ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ، وَاللهُ أَكْبَرُ
‘Subhanallahi, Ve’l-Hamdu Lillahi Ve La İlahe İllallahu Vallahu Ekber,’ dersin.
Sonra rükûa gidersin, rükûda da bu duayı on kere dersin. Sonra rükûdan başını kaldırır ve on kere daha bu duayı dersin.
Sonra secdeye eğilir ve sen secdede olduğun halde bu duayı on kere daha dersin. Sonra secdeden başını kaldırır ve on kere daha bu duayı dersin. Sonra secdeye eğilir ve bu duayı on kere daha dersin. Sonra secdeden başını kaldırır, on kere daha kıyama kalkmadan önce bu duayı dersin. İşte bununla her rekâtte yetmiş beş tesbih olur. Dört rekâtin tamamında üçyüz tesbih eder. İşte böyle yaparsın.
Eğer bu namazı her gün kılmaya gücün yeterse, her gün kıl! Her gün kılmaz isen, haftada bir kıl! Haftada bir kılmaz isen ayda bir kıl! Ayda bir kılmaz isen senede bir kıl! Senede bir kılmaz isen ömründe bir kez olsun kıl!”
Ebu Davud 1297, İbni Mace 1387, Tirmizi 479, 480, 481, Begavi 1018, Tergib ve Terhib 2/106, 109